Mensenrechten in spiegelbeeld

De ideologie van de gelijkheid is doodgelopen. Die van de vrijheid is misbruikt en versleten. We kunnen niet meer terugvallen op vaststaande universele waarheden. Het tijdperk van de Verlichting lijkt voorgoed afgesloten. Waar we geen afstand van willen doen – om niet stuurloos de 21e eeuw in te gaan – is de notie van de Mensenrechten. Hun herkomst en westers-liberale uitwerking noodzaken echter wel om ze opnieuw door te denken in hun fundering en consequenties. In een eerste aanzet daartoe gaat de schrijver uit van hun spiegelbeeld: de plicht om anderen tot hun recht te laten komen in hun meest fundamentele behoeften. Een plicht, die zich niet baseert op menselijke rede en autonomie, maar op de noodzaak van respect en verantwoordelijkheid. Dit uitgangspunt heeft zijn consequenties, in de eerste plaats in het leven van alle dag, van mensen onder elkaar. Maar ook voor de politiek en de economie. En voor onze verhouding tot toekomstige generaties. Het propageert geen nieuwe ideologie, ge